ข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับ PrEP (Background Material about PrEP)

1. เอกสารความรู้เกี่ยวกับ PrEP

• 1.1 PrEP คืออะไร (โดย AVAC)
• 1.2 AVAC PrEP fact sheet.October 2010

2. AVAC PrEP timeline graphic.November 2010

reference : www.avac.org

reference : www.avac.org

hopeทั่ว โลกได้เผชิญหน้าและดำเนินการป้องกันแก้ไขปัญหาเอชไอวีมาร่วม 30 ปีแล้ว ในขณะที่การพัฒนาค้นคว้าวิจัยวัคซีนยังเป็นเพียงความหวังที่ต้องอดทนเฝ้ารอ คอย

ในช่วงกว่า 10 ปีที่ผ่านมา ได้มีการพูดถึงการทุ่มเทให้กับการวิจัยค้นคว้าเทคโนโลยีด้านชีวะการแพทย์ เพื่อการป้องกันเอชไอวี (Biomedical HIV Prevention) ในรูปแบบอื่นๆ ทั้งที่มีมาแต่เดิมและอยู่ในรูปแบบใหม่เพิ่มมากขึ้น ตั้งแต่ การวิจัยเรื่องสารเคลือบทาช่องคลอดตัวใหม่ๆ (Microbicide) และการวิจัยทดลองโดยเทคโนโลยีด้านการป้องกันใหม่ๆ เช่น การขลิบหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศ (Circumcision) และการใช้ยาต้านไวรัสเพื่อป้องกันการติดเชื้อในผู้ที่ยังไม่มีการติดเชื้อ (PrEP) ฯลฯ

ผมเองเคยคุยกับเพื่อนๆ บางคนในเรื่องของ ไมโครบิไซด์ไปแล้ว เมื่อราว 2 ปีก่อน ครั้งเมื่อเราใช้ partners thailand เป็นช่องทางการแลกเปลี่ยนพูดคุย ซึ่งหากท่านสนใจก็ไปตามค้นอ่านได้ในส่วน ”กรุเพื่อนสุขภาพไทย” นอกจากนี้อ้ายปั๋นมอยยังได้ติดตามเรื่องนี้อยู่เป็นระยะๆ โดยล่าสุดก็เพิ่งสรุปความคืบหน้าเกี่ยวกับเรื่องไมโครบิไซด์ ไว้ในข้อเขียนเรื่อง “ข่าวดีจากประชุมเวียนนา 2010” ที่ใครสนใจก็ไปย้อนทวนอ่านได้ในบล็อกของแก

question1ใน ส่วนเรื่องของ PrEP นั้น อ้ายปั๋นมอยบ้านใต้ เคยสรุปให้ฟังว่า ในประเทศอูกันดาและเคนย่า ซึ่งมีการทดลองวิจัยเรื่อง PrEP อยู่ใน 9 สถานที่ ก็ได้ยกกรณีว่า หากพบว่า PrEP มีแนวโน้มในการประสบความสำเร็จที่ดี ควรจะมีประเด็นคำถามที่เป็นความท้าทายต่อผลงานวิจัยเรื่อง PrEP นี้อย่างไรบ้าง ซึ่งผมนำมาคิดเพิ่มเติมและลองจัดกลุ่มจัดหมวดหมู่เป็นตัวอย่างให้อ่านกันตามนี้

คำถาม/ความท้าทายในด้านจริยธรรม เช่น

* ยาต้านไวรัสที่ใช้ในการทดลองวิจัยบางตัวยังคงติดสิทธิบัตรยาอยู่ ทำให้ยามีราคาแพง หากจะมีการให้ PrEP ที่ต้องใช้ยาต้านไวรัสที่ติดสิทธิบัตรอยู่ ควรจะต้องมีการวางแผน เตรียมการ หรือดำเนินการในเรื่องนี้อย่างไรบ้าง
* ในขณะที่มีการวิจัย PrEP กับกลุ่มประชากรต่างๆ ที่อยู่ในภาวะเสี่ยงสูงอยู่ในหลายที่ทั่วโลก หากผลการวิจัยชี้ให้เห็นความคืบหน้าด้านประสิทธิผลในการป้องกัน ก็จะมีคำถามตามมาว่า ผู้ที่ควรได้รับยาต้านไวรัส เพื่อป้องกันการติดเชื้อตามแนวทาง PrEP ความเป็นคนกลุ่มใดบ้าง?
* หากจะมีการให้ PrEP เฉพาะกับกลุ่มที่อยู่ในภาวะเสี่ยงสูง เช่น กลุ่มชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย หญิงบริการทางเพศ ผู้ใช้ยาเสพติดด้วยวิธีการฉีด จะส่งผลกระทบให้เกิดการตีตราและเลือกปฏิบัติต่อกลุ่มคนเหล่านี้เพิ่มมากขึ้น หรือไม่

คำถาม/ความท้าทายในด้านความรู้ทางการแพทย์และการจัดพัฒนาบริการเพื่อการเข้าถึงการรักษา เช่น

* PrEP ควรได้รับการผลิตออกมาเป็นยาเม็ดหรือยาฉีด และวิธีการใช้จะเป็นการใช้หลังจากมีเพศสัมพันธ์ หรือใช้ทั้งก่อนและหลังการมีเพศสัมพันธ์?
* การเฝ้าระวังและการตรวจอาการดื้อยาในผู้ที่ใช้วิธีการแบบ PrEP ควรทำและจะสามารถทำได้บ่อยครั้งแค่ไหน
* ในระยะยาว จะเกิดอะไรขึ้นบ้างกับผู้ที่ไม่มีเชื้อเอชไอวีที่ได้กินยาต้านไวรัสเพื่อป้องกันจากวิธีการ PrEP
* วิธีการจัดให้บริการที่ดีที่เหมาะสมที่สุดและระยะเวลาที่เหมาะสมคือ?

คำถาม/ความท้าทายในด้านผล กระทบต่อการพัฒนามาตรการอื่นๆ ด้านการป้องกันเอชไอวี และการจัดการทรัพยากรเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานด้านเอดส์ เช่น

* หากเรามีเทคโนโลยีด้านการป้องกันแบบ PrEP นี้แล้ว จะส่งผลกระทบอย่างไรต่อมาตรการส่งเสริมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมที่ดำเนินกัน มาอย่างต่อเนื่องยาวนาน คนจะละทิ้งวิธีการนี้ และหันไปหาวิธีการกิน/ฉีดยาป้องกันแทนหรือไม่ ?
* PrEP จะนำไปสู่การมีพฤติกรรมเสี่ยงเพิ่มมากขึ้นหรือไม่ ?
* จะมีการผนวกเอาเทคโนโลยีด้านการป้องกันโดย PrEP รวมเข้าไว้กับวิธีการป้องกันแบบอื่น ๆ อย่างราบรื่นและรวดเร็วได้อย่างไร?
* การจัดสรรทรัพยากรระหว่างงานด้านการป้องกันและงานด้านการดูแลรักษา จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง

เท่า ที่ผมทราบ ขณะนี้ในประเทศไทยมีโครงการวิจัย PrEP ดำเนินการอยู่ 2 แห่ง แห่งแรกคือ โครงการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีด้วยการให้ยาต้านไวรัสล่วงหน้า ในกลุ่มผู้ใช้สารเสพติดด้วยวิธีการฉีด ในกรุงเทพมหานคร (CDC IDU PrEP Trail) และแห่งที่สองคือ โครงการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีด้วยการให้ยาต้านไวรัสล่วงหน้า ในกลุ่มชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชายในเชียงใหม่ (iPrEx) หรือโครงการพิมาน

iPrEx เริ่มทำการวิจัยครั้งแรกกลางปี 2550 ที่กรุงลิม่า ประเทศเปรู และขยายไปยังพื้นที่อื่นๆ บนความร่วมมือระหว่างมูลนิธิบิลล์และเมลินดา เกทส์ ร่วมกับสถาบันสุขภาพแห่งชาติ ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยขณะนี้มีการศึกษาวิจัยทางคลินิกดำเนินการอยู่ในที่ต่างๆ ทั่วโลก ทั้งใน บอสวาน่า เคนยา มาลาวี แอฟริกาใต้ แซมเบีย ซิมบับเว่ อูกันด้า สหรัฐอเมริกา และ ไทย โดยศึกษากับคนกลุ่มต่างๆ ที่มีความเสี่ยงสูงต่อการได้รับ-ถ่ายทอดเชื้อเอชไอวี นั่นคือใน กลุ่มชายรักชาย ผู้ใช้ยาเสพติดด้วยวิธีการฉีด หญิงขายบริการทางเพศ และ ผู้ที่มีเพศสัมพันธ์กับเพศตรงข้ามที่มีความเสี่ยงในการได้รับ-ถ่ายทอดเชื้อ สูง และคาดว่าจะทราบผลอย่างเป็นทางการในช่วงปลายปี 2553 ที่จะถึงนี้ (จดหมายข่าว iPrEx ฉบับที่ 1 โครงการพิมาน)

คณะกรรมการองค์กรพัฒนาเอกชนด้านเอดส์ (กพอ.) ร่วมกับองค์กรเพื่อการรณรงค์ป้องกันโรคเอดส์สากล (AVAC) เตรียมจัดการประชุมเพื่อติดตามความก้าวหน้าและการเตรียมความพร้อมรองรับผลโครงการวิจัยดังกล่าวขึ้น 2 ครั้ง โดยครั้งแรกจะเป็นเวทีภาคประชาสังคม ในวันที่ 4 พฤศจิกายนนี้ ซึ่งเป็นช่วงก่อนที่จะมีการประกาศผลอย่างเป็นทางการ และอีกครั้งจะเป็นเวทีผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกภาคส่วน ในวันที่ 8 – 9 ธันวาคมนี้เช่นกัน โดยครั้งนี้จะเป็นการจัดร่วมกันกับหน่วยงานของกระทรวงสาธารณสุขและองค์การอนามัยโลก ซึ่งคาดว่าเราจะทราบผลอย่างเป็นทางการแล้วในช่วงต้นเดือนธันวาคม

เราทุกคน ไม่ว่าจะมีพื้นฐานความรู้ ความเข้าใจ และการทำงาน ที่แตกต่างกันไปในด้านต่างๆ รวมทั้งเป็นกลุ่มประชาชนทั่วไป คงต้องร่วมเฝ้าติดตามและแลกเปลี่ยนให้ความคิดเห็นในเรื่องนี้ด้วย ซึ่งเว็บนี้บล๊อกนี้ยินดีเป็นสื่อกลางให้ครับ

ที่มา http://www.aids-cpp.net/

สปอร์ตไลท์เบื้องหน้าฉายแสงจับต้องร่างนั้นบนเวที ใบหน้าเรียบเฉยแหงนเงย แววตานิ่งมองสูงขึ้นไป ขนนกสีแดงสดใสประดับเป็นรูปดอกไม้อยู่บนยอดหมวกที่สวมใส่ แสงสปอร์ตไลท์สีแดง เขียว น้ำเงิน ม่วงเบื้องหลังสลับเปลี่ยนสี เสียงดนตรีท่อนอินโทรจบลง เขาขยับริมฝีปากร้องตาม….

ณ ที่แห่งหนึ่ง เหนือโค้งขอบเส้นสีรุ้ง สูงยิ่ง…สูง เหนือขึ้นไป

ที่นั่น มีเรื่องของดินแดนที่ฉันเคยได้ฟัง เป็นเรื่องเล่าเมื่อครั้งฉันยังเยาว์

ณ ที่แห่งหนึ่ง เหนือโค้งขอบเส้นสีรุ้ง ที่ๆ ทั่วทุกพื้นฟ้าเป็นสีคราม

เป็นที่ๆ ทุกฝันที่คุณกล้าฝันถึง พลันกลายเป็นความจริง…..

ฉากเปิดตัวแนะนำโครงการวิจัยการให้ยาต้านไวรัสล่วงหน้าเพื่อป้องกันการ ติดเชื้อเอชไอวีใน กลุ่มชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย(iPrEx) เป็นหนึ่งในกลุ่มโครงการวิจัยประเภท การป้องกันการติดเชื้อเอชไอวีด้วยการให้ยาต้านไวรัสก่อนการสัมผัสเชื้อ (Pre-Exposure Prophylaxis หรือ PrEP) ที่ผมได้ดูจากแผ่นดีวีดีแนะนำโครงการ ซึ่งอ้ายปั๋นมอยบ้านใต้ให้ยืมมา

โมนิกา บอกในตอนต้นของสารคดีเรื่องนี้ว่า

“ในทุกๆ ปีที่ผ่านมา เราได้ร่วมกันจัดงานรำลึกถึงผู้ที่อยู่ร่วมกับเอชไอวี/เอดส์ มีผู้คนมาร่วมนับพัน เรามักเริ่มต้นด้วยการฉายวีดีโอเรื่องราวของผู้ที่เสียชีวิตด้วยเอดส์ในปี ก่อนหน้านั้น…….แต่เมื่อมีการให้ยาต้านไวรัสกระจายออกไป เราก็ไม่จำเป็นต้องฉายวีดีโอเหล่านั้นอีกต่อไป เพราะว่าตอนนี้ผู้คนมีชีวิตอยู่ร่วมกับเอชไอวี พวกเขาไม่ได้ตายด้วยเอดส์อีกต่อไป”

จิม เล่าถึงงานที่เขาทำในการให้การศึกษาแก่กลุ่มวัย รุ่นเกย์ เลสเบี้ยน ไบเซ็กส์ชวล ทรานสเจนเดอร์ในรัฐแมซซาชูเสจ ประเทศสหรัฐอเมริกา อันเป็นที่ที่เขากับสามีและครอบครัวพักอยู่ น้ำเสียงของจิมสั่นเครือเมื่อเขาพูดถึงเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่กลายเป็นผู้ที่มี เชื้อเอชไอวี

เด็กหนุ่มถามเขาว่า

“ผมเพิ่งอายุ 20 ปีเอง ผมจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างไร”

จิมเล่าว่าเขานั่งลงและพูดกับเด็กหนุ่มว่า

“ที่รัก ชีวิตของเธอยังไม่จบลงตรงนี้หรอก เธอยังเด็กนัก เธอยังเพิ่งเป็นเกย์ตัวน้อยๆ ในโลกของเกย์ ชีวิตของเธอจะยังดำเนินต่อไปอีกนาน”

“แต่ผมก็รู้ว่า ชีวิตของเขาจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างแน่นอนเพราะเอชไอวี เราจึงต้องหยุดมันให้ได้ แม้ว่าจะเป็นงานวิจัยที่ยาก ต้องใช้เงินหลายล้านเหรียญ กับอาสาสมัครหลายพันคนก็ตาม…ทั้งหมดไม่ได้ทำเพื่อคนแก่อย่างผมแต่ทำเพื่อ คนหนุ่มแบบเด็กหนุ่มคนนั้น” เขาบอกต่อ

พวกเขามีความหวังว่า ณ ที่แห่งนั้น เหนือโค้งขอบเส้นสีรุ้ง พวกเขาจะค้นพบบางสิ่งบางอย่าง การป้องกันการรับ-ถ่ายทอดเชื้อเอชไอวีด้วยเทคโนโลยีแห่งชีววิทยาการแพทย์ PrEP กำลังกลายเป็นความหวังที่ผู้คนเฝ้ามองดู

เพลง Somewhere Over The Rainbow ที่ชื่นชอบของคนทั่วโลก ถูกเลือกมาใช้เสมือนเป็นเพลงประจำโครงการ มีรหัสนัยตามชื่อโปรยหัวเรื่องว่า

ณ ที่แห่งหนึ่ง เหนือโค้งขอบเส้นสีรุ้ง เราจะพบบางสิ่ง? …. (ความหวัง)

Will we find something over the rainbow? …. (Hope)

ติดตามอ่าน PrEP(2): ความหวังและความท้าทาย ณ ปลาย ค.ศ. 2010

ที่มา http://www.aids-cpp.net/

ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น

National Institute of Allergy and Infectious Diseases

คำชี้แจงเกี่ยวกับเอชไอวีสถาบันสุขภาพแห่งชาติชายเกย์แห่งชาติ / วันให้ความรู้เรื่องโรคเอดส์ สถาบันโรคภูมิแพ้และโรคติดเชื้อ

NIH Statement on National Gay Men’s HIV/AIDS Awareness Day

>From Anthony S. Fauci, M.D., NIAID Director, on September 27, 2010

คำชี้แจงเกี่ยวกับเอชไอวีสถาบันสุขภาพแห่งชาติชายเกย์แห่งชาติ / วันให้ความรู้เรื่องโรคเอดส์

> จาก Anthony S. Fauci, MD กรรมการ NIAID, เมื่อวันที่ 27 กันยายน 2010

The third annual National Gay Men’s HIV/AIDS Awareness Day on Sept. 27,

2010, marks an occasion to reflect on how profoundly HIV/AIDS has affected

gay and bisexual men. It also is a fitting time to recognize how much this

group has influenced the development and implementation of strategies to

prevent and treat the virus and the disease.

ที่สามประจำปีแห่งชาติ Gay Men ‘s เอชไอวี / เอดส์ให้ความรู้วันในวันที่ 27 กันยายน,

2010, เครื่องหมายโอกาสที่จะสะท้อนวิธีการอย่างเต็มที่เอชไอวี / เอดส์ได้รับผลกระทบ

ชายเกย์และกะเทย นอกจากนี้ยังเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมเพื่อรับรู้นี่เท่าไหร่

กลุ่มมีผลต่อการพัฒนาและการดำเนินการตามกลยุทธ์ที่จะ

ป้องกันและรักษาโรคไวรัสและ

The HIV/AIDS epidemic continues to exact a terrible toll on gay and

bisexual men. In the United States it is estimated that since AIDS was

first recognized in 1981, more than half a million gay and bisexual men

have been diagnosed with the disease and more than 300,000 have died.

Stigma and fear hamper efforts to make HIV/AIDS prevention and treatment

accessible to all gay and bisexual men who would benefit from them, both

in the United States and abroad. Yet many gay and bisexual men have been

instrumental as AIDS activists in raising awareness about the public

health impact of HIV/AIDS, shaping the HIV/AIDS research agenda and

advocating that this research is well funded. In addition, gay and

bisexual men catalyzed the movement to bring treatment and care to people

with HIV/AIDS and to promote HIV prevention. Tens of thousands of gay and

bisexual men have participated as volunteers in HIV/AIDS research,

including several large studies in progress that are funded by NIAID.

/ เอดส์ยังคงเป็นที่แน่นอนค่าผ่านทางและน่ากลัวในเกย์

ผู้ชายกะเทย ในประเทศสหรัฐอเมริกาคาดว่ามีตั้งแต่โรคเอดส์ได้

ได้รับการยอมรับครั้งแรกในปี 1981 กว่าครึ่งล้านคนเกย์และกะเทย

ได้รับการวินิจฉัยโรคและมากกว่า 300,000 จะเสียชีวิต

แผลเป็นและความกลัวขัดขวางความพยายามที่จะทำให้การป้องกันโรคเอดส์และการรักษา

เข้าถึงทุกคนเกย์และกะเทยที่จะได้รับประโยชน์จากพวกเขาทั้งสอง

ในประเทศสหรัฐอเมริกาและต่างประเทศ แต่ชายเกย์และกะเทยจำนวนมากได้รับ

การใช้เครื่องมือเป็นนักกิจกรรมเอดส์ในการสร้างความตระหนักเกี่ยวกับสาธารณะ

ผลกระทบทางสุขภาพของเอชไอวี / เอดส์การสร้างเอชไอวี / เอดส์และวาระการวิจัย

ที่สนับสนุนการวิจัยครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนอย่างดี นอกจากนี้ใน, เกย์และ

ผู้ชายกะเทยเร่งปฏิกิริยาการเคลื่อนไหวเพื่อนำมารักษาและดูแลคน

กับเอชไอวี / เอดส์และเพื่อส่งเสริมการป้องกันเอชไอวี นับหมื่นของเกย์และ

กะเทยคนมีส่วนร่วมเป็นอาสาสมัครในเอชไอวี / เอดส์การวิจัย,

รวมทั้งการศึกษาขนาดใหญ่หลายแห่งในความก้าวหน้าที่ได้รับทุนจาก NIAID

ต้องการดาว์นโหลดบทความนี้ คลิกที่นี่